Again सहजच …. :)

हलकंफूलकं लिहायचं ठरवलं पण विषय सुचेना ….. खूप विचार केला मग भुक लागली…. बरं अति विचाराने शिणायला झालेले आधिच ( ;) ) मग म्हटलं आज काहितरी हलकंफूलकं बनवायला हवय!!

तयारी करताना विचार आला की हाच तर आहे ’पोस्टचा विषय’ :)

थोडक्यात काय… आज विशेष काही नाहिये…. ’बिशी बेळी अन्ना’ नामक माझा आवडता पदार्थ आणि त्याची पाकृ इतकेच :) (खाली लिहीलेल्या भारूडात पाकृ आहे असं माझं ’म्हणणं’ आहे ;) )

आता कर्नाटक स्पेशल वगैरे उदात्त विचाराने प्रवृत्त होऊन हा पदार्थ झालेला नाही तर सकाळी कुकर लावल्यानंतर मुलांनी जेवताना मात्र  ’तुप मीठ भात’ खाऊन वरण उरवले…. मग काय आळस + भूक + उरलेले वरण + न्युट्रिशनचा विचार (हो मग , मी जागरूक आई आहे :) ) हे सगळे रसायन जमत पदार्थ ठरला ’बिशी बेळी अन्ना’ :) …. महत्त्वाचे काय माहितीये का, सकाळचे उरलेले खपवायला जावे तर केलेला पदार्थ उरायला नको नं…. नाहितर दु्सऱ्या दिवशी शिळासप्तमी यायची!!!

   साहित्य : शिजवलेली तुरीची डाळ, तांदूळ साधारण डाळीच्या दुप्पट (माझ्याकडे सगळं माप हे अंदाजपंचे या परिमाणात असते तेव्हा हा पदार्थ करायचा ठरवलाच तर स्वयंपाकाचा किमान अनूभव असलेल्यांनीच करा ही टिप ;) ) , फोडणीचं साहित्य, कडिपत्ता, सांबार मसाला (घरी केलेला किंवा विकतचा) , भाज्या (फोटू नं.१ ), दाणे, मीठ, चिंचेचा कोळ

तांदूळ भिजवून ठेवणे आणि त्यावेळात बाकि फोडणीची तयारी …..मग नेहेमीचीच हिंगाची फोडणी ……. (फोटू नं २)

फोडणी झाली की भाज्या परतणे !!!

यात भिजवलेले तांदूळ टाकून परतून घेणे……

तांदूळ परतल्यानंतर त्यात हळद, तिखट, मीठ, सांबार मसाला (समदं अंदाजाने बरंका मंडळी ) टाकून पुन्हा हलकं परतून घेणे….. मग त्यात पाणी टाकून मिश्रण शिजायला ठेवणे :)

हे साधारण असे दृष्य दिसेल :)

उकळी आल्यानंतर शिजवलेली तुरीची डाळ (ही माझ्याकडे होती म्हणून नाहीतर तांदूळ भिजवताना डाळही भिजवून घेता येते!! ) यात टाकून , साधारण मध्यम आचेवर आता हे सगळे घटक एकत्र शिजू द्यावेत!!!

जरा बऱ्यापैकी शिजत आल्यावर चिंचेचा कोळ घालून पुन्हा भात शिजत ठेवावा!!

जवळपास शिजत आलेला भात हा असा दिसेल !!!

आता काय आच आणि मंद करून भाताला अजून थोडे शिजू द्यावे…..

आपण मऊ खिचडी करतो तसा हा साधारण मऊसर शिजला की झाला…. थोडा सरसरीत असा  हा भात गरम गरम खायचा असतो त्यामूळे मंडळी लगेच ताव मारायला तयार व्हायला हरकत नाही!! :)

बिशी- बेळी- अन्ना आणि पापड तयार!!!! :) :) :)

तळटिपा :

फोटो अजून चांगले काढले जाऊ शकले असते , मान्य आहे!!!

पण खादाड (स्वत:ला खादाड म्हणवत नसेल तर इथे ’खवय्ये’ हा सौम्य शब्द वापरला जाऊ शकतो… मी मात्र आनंदाने खादाड आहे तेव्हा….. ) व्यक्तीला समोर असा (स्वत:च केलेला :) ) आवडता पदार्थ असताना ’गार्निशिंग ’ नाही सुचत!!!

पदार्थाच्या चवीबाबत मात्र खात्रीने सांगते… जमली होती मस्त रेशिपी … वर्थ आहे!!! :)

आता सगळ्यात महत्त्वाचे हा ’श्रीताईचा’ ब्लॉग नाही त्यामूळे पाककृती ही ’चाचपडत ’ लिहीलेली आहे :)

फिर भी…. इतनाच कहेंगे …  खाते रहो!!! :)