मातृदिन

परवा एका मॉलमधे भाजी खरेदी करत असतांना सहज शेजारच्या दहा बारा वर्षाच्या मुलीकडे लक्ष गेले. ही मुलगी तिच्या आई बरोबर भाजी घेत होती. मायलेकी कैरी खरेदी करत होत्या.आई मुलीला कैरी कशी निवडायची ते समजावत होती आणि त्याप्रमाणे मुलीने ती निवडुन आईला दिली.नंतर त्या section मधे फिरताना पुन्हा त्या दोघिंशी गाठ पडली, पुन्हा तेच दृष्य. बिलाच्या रांगेतही लेक पुढे, मग आईचा सल्ला… टोमॅटो, केळी वर ठेव…. कांदे, बटाटे खाली ठेव ई. ई……….

माझं मन २०-२२ वर्षे मागे भुतकाळात गेले. अशीच आईबरोबर भाजी आणायला जाणारी मी…… बटाटे शक्यतो एकाच आकाराचे आणि वजनाचे निवडावे, मेथी लाल काठाची घे, पालेभाजी ची जुडी नेहेमी मधे check करावी नाहीतर ती खराब निघु शकते, भरताची वांगी वजनाला हलकी बघ, टोमॅटो हलक्या हाताने दाबुन बघावा………. एक ना दोन. किती सहज सांगायची आई सगळं. पण आज ती शिदोरी जवळ असल्यामुळे संसारात किती मदत होते.

आखाती देशात २१ मार्च ला मातृदिन साजरा करतात. इथल्या पपेर्समधे, मॉलमधे त्यानिमित्त वेगवेगळ्या जाहिराती, स्पर्धा आयोजित केलेल्या आहेत. आपल्या आईला मेसेज पाठवा… सर्वोत्तम मेसेजला बक्षिस किंवा यातलं कोणते गिफ़्ट तुम्ही तुमच्या आईला द्याल छाप contest ही आहेत.

आज अनेक विचार आहेत मनात…… मला माझ्या आईने काय दिले ते मी एक आई म्हणुन माझ्या मुलांना मी काय देणार पर्यंत. त्यामुळे आज मनं माझ्या आईची लेक ते माझ्या मुलांची आई या माझ्या प्रवासाचा आढावा घेतयं. खरं तर “ आमची आई” या विषयावर आजवर अनेकांनी लिखाण केलेलं आहे.तरिही माझी आई कशी आहे हे सांगण्याचा मोह मात्र आवरत नाही!!! कठिण आहे ते, कारण जिने मला जन्म दिला, या जगात येतांना केवळ जिच्या ह्र्दयाच्या ठोक्यांची ओळख होती तिच्याबद्दल लिहिण्याची संधी सोडण्याचा करंटेपणा मला करायचा नाहीये.

आई ….. प्रामुख्याने दोन रुपे आहेत तिचे. एक कणखर बायको, मुलगी, बहिण, आई, आजी, सासु या रुपात भेटणारे तिचे पहिले रुप. सतत सगळ्यांच्या मदतीला धावणारी…प्रसंगी त्याबद्दल तीला आमच्या कटकटीलाही सामोरे जावे लागते. एक सक्षम शिक्षिका… एक जबाबदार पत्नी, आई. वैयक्तिक आणि घराच्या प्रगतीबाबत जागरुकतेने निर्णय घेणारी… त्यासाठी गरज पडली तर कठोरपणे निर्णय घेण्याची क्षमता असणारी. तितकीच प्रेमळं…. मुलांना, नातवंडाना काहिही झाले तर पटकन घायकुतीला येणारी. खुप काळजी करणारी अशी…… तिचे दुसरे रुप मात्र मजेशिर आहे. आईला कधिही विचारले की “ आई अगं तांदुळ कुठल्या डब्यात आहेत?” की तिचे हमखास ठरलेले उत्तर येते “ बघ बाई वरच्या नाहीतर खालच्या डब्यात असतीलं.” किंवा आम्ही घरात नसतांना आमच्यासाठी कोणाचा फोन आला तर त्याचे नाव सांगायची तिची पद्धत मोठी unique आहे, त्या अनिल की सुनिल की रमेश का सुरेश कोणाचा तरी होता बाई फोन. नावं अजिबात लक्षात ठेवायची नाही हा गुण मी अगदी सही रे सही उचललाय तिचा. मागे एक खुप जुनी मैत्रीण रस्त्यात भेटली आणि म्हणे “ ओळखलसं का?” आता चेहरा वाटत होता ओळखीचा पण नावाबाबत मेंदुच्या कानाकोपर्‍यात शोधलं तरी नाव आठवेना… बरं याबाबत धाकटी बहिण नेमकी बाबांवर गेलेली तिला लोकांचे नावच काय कुंडलीही पाठ. पण पठ्ठीने काही माझी बाजु सांभाळली नाही …..मस्तपैकी मंद स्मित करत माझी फजिती बघत होती कार्टी. अरे !!विषयांतर होतेय….

आईमधे एका सुशिक्षित आणि सुसंस्कारी स्त्रीची प्रतिमा मला कायम दिसते. ’दिसते’ म्हणण्याचे कारण माझे लग्न होईपर्यंत अस्मादिकांना आई हिटलर वाटायची. सतत अभ्यास कर, घर आवरुन ठेव, अगं अशी अजागळ राहु नकोस छाप अनेक सुचनांचा भडिमार करणारी आणि त्या न पाळल्यास रागावणारी आई जवळची न वाटता बाबा कायम मित्रासारखे वाटले. अनेक वेळा आईचा हळवेपणा, प्रेम जाणवायचे पण हा आपला हक्क आणि तिचे कर्तव्य आहे अश्या आविर्भावात तिला कायम गृहित धरले गेले.

लग्न झाले मग सासरी ’ए आई गं!!’ आणि ’ अहो आई!!’ मधली सुक्ष्म रेषा तिच्या अस्तित्वाची जाणिव करुन देत् गेली. संसारातल्या स्वयंपाक करणे, भाज्या चिरणे यासारख्या अनेक लहानमोठ्या जबाबदार्‍या पार पाडताना मला माझ्यातल्या ’मी’ मधे तिच असलेलं अस्तित्व जाणवत होतं. जे काही लहानमोठ यश आपल्याला मिळतय त्यात तिच्याकडुन कळत नकळत झालेल्या संस्कारांचा मोठा वाटा आहे हे उमजत गेलं.आणि हळूहळू मी आईच्या जवळ येत गेले. आपल्या आईला कितीतरी गोष्टी न सांगताच समजतात आणि ती किती सहजपणे solutions देते हे ही जाणवलं.माझीच आई मला नव्याने मिळत होती. मला आठवतयं एरवी कणखर असणारी आई माझ्या पहिल्या डिलिवरीनंतर बांध कोसळुन रडली होती. मला रुममधे शिफ़्ट केल्यानंतर सगळेजण बाळाकडे धावले आणि आई माझ्याकडे. तेव्हापासुन तिच आईपण पुन्हा नव्याने समजलं. तिचे कष्ट, तिने केलेली जागरण….खरच निरपेक्षपणे ही बाई किती करत असते मुलांसाठी.

आज वाटतय “ माझी आई कशी होती!!!!” याचबरोबर “ मी एक मुलगी म्हणुन कशी होते !!!” याचाही हिशोब मांडावा. आज माझ्या संसाराला आठ वर्षे पुर्ण झाल्यावर आईनी घेतलेल्या कित्येक निर्णयांमागची तिची भुमिका मला समजू शकते. बरेचदा मला कोडे वाटत असे की ही का अशी वागतेय? पण आता सगळं समजते तेव्हा ती दर वेळी कशी योग्य होती हे जाणवते. आता तर मीदेखिल एका मुलीची आई आहे, आता समजतेय तिची काळजी. तिने आम्हाला जागरुकतेने वाढवण्यासाठी केलेली धडपड.

आज मला आई खुप खुप भावते….. पटते…. समजते. त्याचबरोबर जाणवते की उतारवयात आपण आपल्याच आईचं मातृत्व स्विकारायच आहे आणि आपल्याला मोठे करतांना तिची जी हौस करायची राहिलीये ती सगळी पुर्ण करायची. तिचे माहेरपण करायचे…….

किती लिहिणार आता…..

या मातृदिनाबद्दल सगळ्या आयांना (माझ्यासहित) मनापासुन सलाम!!!

 

Advertisements

8 thoughts on “मातृदिन

  1. ho ! maazi aai pan ashich aahe…. maaz balpan zar-kan dolyansamorun gele. sagale asech prasang samorun gele. khoop khare aani jivant zhale shabad. ya lekhala aani matrudinabaddal sarva aayaana , (mazhyasahit) manapasun lakh-lakh salam…………….

  2. Sunder zalay lekh
    ka nahi honar vishay —— mhanu ki vyakti mhanu itake chan aahe ki lihayala jagahi kamich padel.
    Aamhala nehami Aai Strict (as she has mentioned Hitler) vatayachi pan kharach aaj kalat ti tashi ka vagayachi —- tii taahshi aahe mhanunach aaj aamhi sagale aayushyat kahi karu shakalo
    Tiche asane hasane ragavane aani aakhand Utsah aamhal lajavel aasach aahe She is great
    Maa Tuze Salaam

  3. Hi,

    Kal pasun shodhta hote tuze lekh kal tas bhar gela tari nahi sapadale
    sheawti aai mhanale ag kahi sapdat nahi sarika/tani donhi nave devun zale hi kahi topan navane lihite aahe ka “balkavi” type te vichar aaji aani mavashi la hahaha

    tu lihu shaktes hya baddal kahi vad ch navata pan kadhi lihishil he mahit navate 🙂
    now u started it keep it up …………….

    print out kadhun aai sathi ghevun jate tuzi mavashi jeva pasun tila kalale aahe ki tu lekh lihite teva pasun maza mage lagali aahe search kar google var etc aaj khush hoil ti 🙂

    bye take care Hi to Amit ani luv to ishan and gouri

  4. ह्या पोस्ट ला सर्वांच्या प्रतिक्रया इंग्रजी मधून का बा??? पोस्ट तर मातृदिन अशी होती.. mother’s Day अशी नाही… 🙂

    काय ना.. आज वर्षभराने तुझे जून पोस्ट वाचतोय (मुहूर्त लागला रे रोहणा) तुलाही जुन्या पोस्ट वर कमेंट आलेल्या पाहून मज्जा येत असेल 🙂

    *********** आई सारखे दैवत सारया जगतावर नाही हेच खरे!!!****************

  5. तिची जी हौस करायची राहिलीये ती सगळी पुर्ण करायची.
    मलाही आईची सर्व हौस पूर्ण करायची आहे….छान झालाय लेख…

  6. आईची किंमत तिच्यापासून लांब गेल्यावरच कळते. मीही अमेरिकेत आल्यापासून मला आईबद्दल वाटणारी आत्मीयता वाढली आहे. भारतात असताना तिला बर्‍याच वेळा गृहित धरलं जायचं…

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदला )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदला )

Connecting to %s