रात्र वैऱ्याची आहे……………..

रात्रीचे साधारण पावणे अकरा वगैरे………………..नवरा नेहेमीप्रमाणे, ’ मला दिवसभर पीसी ला डॊळे लावून बसावे लागल्यामुळे माझे डोळे शिणले गं!!!!!!!!!!!!!!!!!!!’ चा नारा पुकारून कधीच गुडूप झोपलेला…………….मी मात्र दोन्ही मुलं कधी झोपतील याची वाट पहात त्यांना दटावत पडलेली……………..याच सीनच रोज रिपीट टेलिकास्ट होतय हल्ली आमच्याकडे……………..

मग मुलाला आणि लेकीला ,”हळू बोला रे बाबा उठेल”………….. ही तंबी देत देत त्यांच्या अनेक शंका कुशंकांना (यात लघू आणि दीर्घशंका देखील) मी तोंड देत असते…………….अश्या वेळची माझी हतबलता लक्षात घेता मुलाने चाणाक्षपणे ओळखलेले असते की ही बाई काही रागावत नाही आता………….मग त्याची जिज्ञासूवृती अगदी भरात येते!!!!!!!! आणि सुरु होते अखंड प्रश्नावली……………….

परवाचा सगळ्यात गहन प्रश्न होता, “जगात सगळ्यात पहिल्यांदा Good morning, good night , good afternoon, good evening…असे कोण म्हणाले?” आता हे कोणाला तरी माहितीये का?……मी सांगितले की चांगली लोक असे एकमेकांना म्हणतात. मग उपप्रश्न आला की जसे good morning म्हणजे सुप्रभात,good night म्हणजे शुभरात्री तसेच दुपारला म्हणायचे किंवा संध्याकाळला तर शुभदुपार की सुदुपार वा सुसंध्याकाळ का शुभसंध्याकाळ…..मुळात Good’ हा एकच वर्ड आहे ना मग हा ’सु’ आणि ’शुभ’ चा घोळ कशाला?ते पण फिक्स नाही..कधी म्हणायचे ते!!! काय म्हणुन उत्तर देणार…..उगाच रागावले काहितरी आणि झोपवला दामटून………………..

असाच येतो मग गोष्टीचा तास………बरं या गोष्टींच्या सुरूवातीला श्रावण बाळ अगदी पेटंट…….ही गोष्ट ऐकल्याशिवाय माझा श्रावण बाळ पुढे सरकत नाही…….श्रावणबाळ, दशरथ, शाप, वनवास वगैरे स्पष्टीकरण सुरु असते………….’कावड’ या शब्दाने तर मला ईतके पिडलेय की विचारता सोय नाही…..श्रावणाला उद्योग नव्हता…..आजवर अनेकदा मी त्या कावडीचे चित्र काढलेय…..शेवटी एकदाचा राजा दशरथ श्रावणाला बाण मारतो…तो त्याच्या हार्ट्ला लागतो and then he died……………अशी ती गोष्ट सोप्पी वाटत असताना लेक सांगते, “मम्मा बिचारा श्रावण आपण त्याला vaselline द्यायचे का?”

मग आम्ही हळुहळू लाकुडतोड्या, हिरण्यकश्यपु वगैरे फिरत असताना……मधेच लेक म्हणतो, ” OK आता आजची न्यू स्टोरी सांग…………………..” मग एक न्यु स्टोरी कशीबशी त्याच्या कानात ओतली की तो खुश आणि मीही या विचाराने की हुश्श!!!! सुटले एकदाची!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! पण नाही ना मुळात रात्रच वैऱ्याची आहे नं मग………कुठल्याही बाबतीत आपण दादापेक्षा कमी नाही हे पटवण्याच्या अट्टहासाला पेटलेली माझी लेक दवंडी देते ,” मम्मा आता मला ’डॉगची’ गोष्ट सांग!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

हे सुरू होते मग तन्वीउवाच डॉगपुराण……. बरं हे सगळं होत असताना ’बाबा’ नामक आमच्या खऱ्या गोष्टीतला प्राणी घोरायला लागतो……मग आमची कुजबुजही खालच्या पट्टीत जाते…………….या माणसाला स्वत:च्या घोरण्याच्या आवाजाखेरीज टाचणी जरी पडली तरी झोप disturb होते………………….

पेंगुळल्या डोळ्यांनी आणि कदाचित या गोष्टीनंतर हे दोघं झोपतील या आशेने मी सुरु करते ती कथा!!!!!!!!!!!!!!!! एक किनई डॉग असतो…………………….पण श्रावणापासून ते या डॉगपर्यंतच्या हातघाईत माझे पानिपत झालेले असते आणि मला जाम आठवत नसते की हा डॉग पुढे काय करतो…………..

पण हरायचे नाही या ईरेला मीदेखील पेटते आणि कथा पुढे रेटते, “एक किनई डॉग असतो…………………….तो एका घराच्या बाहेर रहात असतो…..त्या घरात ना एक कॅट रहात असते………………एकदा काय होते मोठ्ठा पाउस येतो मग डॉगला थंडी वाजते तो जातो घराकडे……आणि दार वाजवतो…..टक टक टक….दार उघड बाई दार उघड कॅट कॅट दार उघड………………मग ती कॅट म्हणते थांब मी माझ्या बाळाला आंघोळ घालते…………”……..मग त्या बाळाची आंघोळ, तीटं बीटं, पावडर बिवडर यच्चयावत मेक अप होईपर्यंत चिरंजीव कसाबसा धीर धरतात आणि अचानक बोलतात ,”Mummaa u r cheating her……ही चिमणीची गोष्ट आहे………………”!!!!!!!

पारा चढतो माझा…….हुशार लेकीने ओळखलेले असते आपली माय आता रुद्रावतार धारण करतीये ……ती पण ब्रम्हास्त्र काढते ,” मम्मा टॉयलेटमधे शू करायचीये!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!” लेकाला दटावून आम्ही मोर्चा वळवतो……तिथे पोहोचल्यावर तिला साक्षात्कार होतो की आपल्याला शीपण करायचीये……………..मग माझ्या, “झाली का गं????” या प्रश्नाला तिच्या ,” होतेय!!!!” या उत्तराच्या ७/८ फैऱ्या झडतात……….आणि आमचा ताफा परत युद्धभुमीवर येतो!!!!!!!!!!!!!!!!!

ईकडे लेक किलकिले डोळे करून झोपेचे सोंग उत्तम वठवत असतो…….बाबाची अर्धी झोप झालेली असते……………माझ्या मनात विचार येतो याच्या ’पिछले जन्म के राज’ उलगडत गेले तर पुर्वजन्मांची ती साखळी ’कुंभकर्णा’ वर जाउन थांबेल……………..पण मी हे उघड बोलत नाही …न जाणो कुंभकर्ण उठायचा आणि रूप बदलून शंकर व्ह्यायचा आणि तांडव सुरू!!!!! नाहीतर लेक विचारायचा, “Mumma who is Kumbhakarn???????”

माझं ना एक स्वप्न आहे की दिवसभर उनाडणाऱ्या माझ्या मुलांनी स्वत:हुन अगदी आठ वाजता नाही पण दहा वाजता तरी स्वत:हुन झोपावे किंवा मला तरी मुलं झोपली नाहीत तरीही स्वत:ला झोप लागावी……………………………….

या दोहोंपैकी एक होत नाही तोवर ’रात्र वैऱ्याचीच आहे!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

जागते रहो!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!निगाह रख्खो!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Advertisements

!!पसायदान!!

हे आहे ईशानने म्हटलेले पसायदान….काल दिवसभर त्याच्या मित्राने आणि त्याने प्रचंड मस्ती केली आणि संध्याकाळी पडलेल्या पावसात मनसोक्त भिजले!!!!!! रात्री केलेल्या गाण्याच्या कार्यक्रमात खरं तर तो अतिशय दमलेला होता पण त्याने निवडले पसायदान…..

हा त्याचाच व्हिडिओ…..

ज्ञानेश्वरांचे पसायदान :

आता विश्वात्मकें देवें । येणे वाग्यज्ञें तोषावें ।
तोषोनिं मज ज्ञावे । पसायदान हें ॥

जें खळांची व्यंकटी सांडो । तया सत्कर्मी- रती वाढो ।
भूतां परस्परे पडो । मैत्र जीवाचें ॥

दुरितांचे तिमिर जावो । विश्व स्वधर्म सूर्यें पाहो ।
जो जे वांच्छिल तो तें लाहो । प्राणिजात ॥

वर्षत सकळ मंगळी । ईश्वरनिष्ठांची मांदियाळी ।
अनवरत भूमंडळी । भेटतु भूतां ॥

चलां कल्पतरूंचे आरव । चेतना चिंतामणींचें गाव ।
बोलते जे अर्णव । पीयूषाचे ॥

चंद्र्मे जे अलांछ्न । मार्तंड जे तापहीन ।
ते सर्वांही सदा सज्जन । सोयरे होतु ॥

किंबहुना सर्व सुखी । पूर्ण होऊनि तिन्हीं लोकी ।
भजिजो आदिपुरुखी । अखंडित ॥

आणि ग्रंथोपजीविये । विशेषीं लोकीं इयें ।
दृष्टादृष्ट विजयें । होआवे जी ।

येथ म्हणे श्री विश्वेशराओ । हा होईल दान पसावो ।
येणें वरें ज्ञानदेवो । सुखिया जाला ॥