स्केचिंग…..

तब्बल १० वर्षानी काल अचानक स्केचिंग करायला घेतले……निमित्त होते लेकाला शेडींग शिकवण्याचे. हात आता तितकासा सफाईदार उरला नाहिये हे जाणवले…..

तेच स्केच आज टाकतेय….

 

कुठलाही मेक अप न केलेले हा आधिचा फोटो , यात तो फोटो कोणत्याही प्रकारे एडिट केलेला नाहि…..

 

मुलाच्या निमित्ताने हात पुन्हा शिवशिवायला लागलाय खरा….बघू या, येत्या  नवीन वर्षात या छंदाला वेळ द्यावा असे वाटतेय!!!!

टॅगा टॅगी…………….

गौरी तू कालच टॅगलेस……पण म्हटले येउ देत सगळ्यांचे…….

(खरे कारण हे की एकाच दिवशी दोन पोस्ट लिहिल्या तर माझा ब्लॉग पण चक्कर येउन पडेल गं!!!!! त्याला त्याच्या आळशी मालकीणीची सवय आहे!!!!!!)

****************************************************************

1.Where is your cell phone?

 लेकाला विचारावे लागेल…….

2.Your hair?

तेल लावून चंपी केलीये…..शँपूची वाट पहाताहेत…..

3.Your mother?

विश्वाची चिंता वहातेय….

4.Your father?

रसिक माणुस… (दोन्ही महत्वाचे आहे…रसिकही आणि माणुसही)

5.Your favorite food?

गरम गरम बाजरीची भाकरी आणि खानदेशी भरीत आणि ठेचा……..

6.Your dream last night?

माझी स्वप्न सांगितली तर लोक हा ब्लॉग वाचणं बंद करतील….. (कालच्या स्वप्नात आम्ही एका उंच घरात रहायला गेलो…जिथून खाली उतरायला जिनाच नव्हता त्याऐवजी दोन बोगदे होते….टायरच्या ट्यूबसारखे दिसणारे….बरं मला ’सपने मे एक छोटी सपनी’ पहायची सवय आहे……मी झोपेतच स्वप्न बदलू शकते आणि त्यात काल दिवसा पाहिलेले दोन CID चे भाग लक्षात घेता नक्की कोणाचा तरी खुन केला असेल…….कोण बरे डोक्यात गेलेय गेल्या काही दिवसात???????)

7.Your favorite drink?

 ताक (ताजंच, आणि सायीचंच) हे भारतात, मस्कतला अल-मराईचं……

8.Your dream/goal?

हम बताने में नही करने में यकीन रखते है जानी!!!!!!!

 9.What room are you in?

बेडरूम…..

 10.Your hobby?

सतत बदलत असते पण तरिही बडबड करणे……………..

11.Your fear?

माझा घसा बसलाय आणि मला बोलता येत नाहीये!!!!!!!!!!!!!!!!!

 12.Where do you want to be in 6 years?

 माझ्या नवऱ्याबरोबर आणि मुलांबरोबरच………………..

13.Where were you last night?

अरे माझी कालची पोस्ट वाचली नाहिये का? इथेच होते घरात राखण करत!!!!!

14.Something that you aren’t?

मी मुर्खांबाबत उदार मतवादी नाहिये…..

15.Muffins?

 Not my cup……..

 16.Wish list item?

एक असेल तर सांगू.. (आणि तसाही ते इथे सांगून काय उपयोग…..त्यापेक्षा सरळ नवऱ्याला आणि बाबांना गाठते, कसे!!!!!!!!!!!!!)

 17.Where did you grow up?

मनमाड, नासिक

18.Last thing you did?

मुलांना जेवायला घातले……………

19.What are you wearing?

राखाडी आणि गुलाबी…….(थोडक्यात जे मिळेल ते….अपर्णा ममं!!!!!!)

20.Your TV?

साडे माडे तीन नावाचा प्रकार मुलांना दाखवतोय!!!!!

 21.Your pets?

 नाहीत :(

 22.Friends?

मोजकेच पण जीवाभावाचे…………….

23.Your life?

जगी सर्वसुखी अशी मी आहे म्हणायला लावणारे……..

 24.Your mood?

 आत्ता मस्त आहे पाच मिनिटानंतरचे माहित नाही……

25.Missing someone?

 हो…..आई-बाबा

26.Vehicle?

 Hyundai Accent

27.Something you’re not wearing?

attitude…….मराठीत माज…..

28.Your favorite store?

१.जिथे रंगांची मुक्त उधळण असेल आणि प्रत्येक वस्तुला हात लावुन पहाण्याची मुभा असेल…….

 २. किंवा मंडई (हसू नका. पण ताज्या भाज्या इतक्या सुंदर लावलेल्या बघणं हे सुद्धा एक सुख असतं. इतका ‘लेटेश्ट’ माल तुम्ही दुसऱ्या कुठल्या दुकानात बघितला आहे कधी? आणि इथे कितीही खरेदी केली, तरी कुणी तुम्हाला विनाकारण खर्चाबद्दल काही म्हणू शकत नाही. आईकडे मी भाज्या घेऊन आल्यावर त्या टेबलभर पसरून नव्या साड्यांकडे बघावं तसं त्यांच्याकडे डोळे भरून बघत बसायचे. :)) (गौरी सेम टू सेम)

29. Your favorite color?

 आकाशी, पांढरा, सगळ्या पेस्टल शेड्स…..

 30.When was the last time you laughed?

आज सकाळी…… (कधी नाही ते अलार्म लावून ७ वाजता उठले आणि नवरा म्हणाला तू उठत नको जावूस मग ऑफिसला जावेसे वाटत नाही…………….)

 31.Last time you cried?

कर्क रास आहे माझी……अगदी सन आणि मुन साईन बिईनही तीच……पाट वाहातात डोळ्यात…कशाला हवेत नसते डिटेल्स….आत्ता रडून दाखवू शकते….वेळ पडली तर तितकेच रडायलाही लावू शकते!!!!

(Be aware of खेकडाज….)

 32.Your best friend?

मी स्वत: आणि माझा नवरा……

33.One place that you go to over and over?

सोनाराचे दुकान….. (नवे डिजाईन्स पहायला)

 34.One person who emails me regularly?

कोणबी नाय बा!!!!!

35.Favorite place to eat?

कामत आणि मुमताज महल……

(भारतात सगळे वडापाववाले…तेलकट बिलकट पण चालतात….)

 ****************************************************************

कोणी उरलय का ज्याला आत्तापर्यंत कोणीच टॅगले नाहीये……मग मी त्याला टॅगते…………………..

रात्र वैऱ्याची आहे……………..

रात्रीचे साधारण पावणे अकरा वगैरे………………..नवरा नेहेमीप्रमाणे, ’ मला दिवसभर पीसी ला डॊळे लावून बसावे लागल्यामुळे माझे डोळे शिणले गं!!!!!!!!!!!!!!!!!!!’ चा नारा पुकारून कधीच गुडूप झोपलेला…………….मी मात्र दोन्ही मुलं कधी झोपतील याची वाट पहात त्यांना दटावत पडलेली……………..याच सीनच रोज रिपीट टेलिकास्ट होतय हल्ली आमच्याकडे……………..

मग मुलाला आणि लेकीला ,”हळू बोला रे बाबा उठेल”………….. ही तंबी देत देत त्यांच्या अनेक शंका कुशंकांना (यात लघू आणि दीर्घशंका देखील) मी तोंड देत असते…………….अश्या वेळची माझी हतबलता लक्षात घेता मुलाने चाणाक्षपणे ओळखलेले असते की ही बाई काही रागावत नाही आता………….मग त्याची जिज्ञासूवृती अगदी भरात येते!!!!!!!! आणि सुरु होते अखंड प्रश्नावली……………….

परवाचा सगळ्यात गहन प्रश्न होता, “जगात सगळ्यात पहिल्यांदा Good morning, good night , good afternoon, good evening…असे कोण म्हणाले?” आता हे कोणाला तरी माहितीये का?……मी सांगितले की चांगली लोक असे एकमेकांना म्हणतात. मग उपप्रश्न आला की जसे good morning म्हणजे सुप्रभात,good night म्हणजे शुभरात्री तसेच दुपारला म्हणायचे किंवा संध्याकाळला तर शुभदुपार की सुदुपार वा सुसंध्याकाळ का शुभसंध्याकाळ…..मुळात Good’ हा एकच वर्ड आहे ना मग हा ’सु’ आणि ’शुभ’ चा घोळ कशाला?ते पण फिक्स नाही..कधी म्हणायचे ते!!! काय म्हणुन उत्तर देणार…..उगाच रागावले काहितरी आणि झोपवला दामटून………………..

असाच येतो मग गोष्टीचा तास………बरं या गोष्टींच्या सुरूवातीला श्रावण बाळ अगदी पेटंट…….ही गोष्ट ऐकल्याशिवाय माझा श्रावण बाळ पुढे सरकत नाही…….श्रावणबाळ, दशरथ, शाप, वनवास वगैरे स्पष्टीकरण सुरु असते………….’कावड’ या शब्दाने तर मला ईतके पिडलेय की विचारता सोय नाही…..श्रावणाला उद्योग नव्हता…..आजवर अनेकदा मी त्या कावडीचे चित्र काढलेय…..शेवटी एकदाचा राजा दशरथ श्रावणाला बाण मारतो…तो त्याच्या हार्ट्ला लागतो and then he died……………अशी ती गोष्ट सोप्पी वाटत असताना लेक सांगते, “मम्मा बिचारा श्रावण आपण त्याला vaselline द्यायचे का?”

मग आम्ही हळुहळू लाकुडतोड्या, हिरण्यकश्यपु वगैरे फिरत असताना……मधेच लेक म्हणतो, ” OK आता आजची न्यू स्टोरी सांग…………………..” मग एक न्यु स्टोरी कशीबशी त्याच्या कानात ओतली की तो खुश आणि मीही या विचाराने की हुश्श!!!! सुटले एकदाची!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! पण नाही ना मुळात रात्रच वैऱ्याची आहे नं मग………कुठल्याही बाबतीत आपण दादापेक्षा कमी नाही हे पटवण्याच्या अट्टहासाला पेटलेली माझी लेक दवंडी देते ,” मम्मा आता मला ’डॉगची’ गोष्ट सांग!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

हे सुरू होते मग तन्वीउवाच डॉगपुराण……. बरं हे सगळं होत असताना ’बाबा’ नामक आमच्या खऱ्या गोष्टीतला प्राणी घोरायला लागतो……मग आमची कुजबुजही खालच्या पट्टीत जाते…………….या माणसाला स्वत:च्या घोरण्याच्या आवाजाखेरीज टाचणी जरी पडली तरी झोप disturb होते………………….

पेंगुळल्या डोळ्यांनी आणि कदाचित या गोष्टीनंतर हे दोघं झोपतील या आशेने मी सुरु करते ती कथा!!!!!!!!!!!!!!!! एक किनई डॉग असतो…………………….पण श्रावणापासून ते या डॉगपर्यंतच्या हातघाईत माझे पानिपत झालेले असते आणि मला जाम आठवत नसते की हा डॉग पुढे काय करतो…………..

पण हरायचे नाही या ईरेला मीदेखील पेटते आणि कथा पुढे रेटते, “एक किनई डॉग असतो…………………….तो एका घराच्या बाहेर रहात असतो…..त्या घरात ना एक कॅट रहात असते………………एकदा काय होते मोठ्ठा पाउस येतो मग डॉगला थंडी वाजते तो जातो घराकडे……आणि दार वाजवतो…..टक टक टक….दार उघड बाई दार उघड कॅट कॅट दार उघड………………मग ती कॅट म्हणते थांब मी माझ्या बाळाला आंघोळ घालते…………”……..मग त्या बाळाची आंघोळ, तीटं बीटं, पावडर बिवडर यच्चयावत मेक अप होईपर्यंत चिरंजीव कसाबसा धीर धरतात आणि अचानक बोलतात ,”Mummaa u r cheating her……ही चिमणीची गोष्ट आहे………………”!!!!!!!

पारा चढतो माझा…….हुशार लेकीने ओळखलेले असते आपली माय आता रुद्रावतार धारण करतीये ……ती पण ब्रम्हास्त्र काढते ,” मम्मा टॉयलेटमधे शू करायचीये!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!” लेकाला दटावून आम्ही मोर्चा वळवतो……तिथे पोहोचल्यावर तिला साक्षात्कार होतो की आपल्याला शीपण करायचीये……………..मग माझ्या, “झाली का गं????” या प्रश्नाला तिच्या ,” होतेय!!!!” या उत्तराच्या ७/८ फैऱ्या झडतात……….आणि आमचा ताफा परत युद्धभुमीवर येतो!!!!!!!!!!!!!!!!!

ईकडे लेक किलकिले डोळे करून झोपेचे सोंग उत्तम वठवत असतो…….बाबाची अर्धी झोप झालेली असते……………माझ्या मनात विचार येतो याच्या ’पिछले जन्म के राज’ उलगडत गेले तर पुर्वजन्मांची ती साखळी ’कुंभकर्णा’ वर जाउन थांबेल……………..पण मी हे उघड बोलत नाही …न जाणो कुंभकर्ण उठायचा आणि रूप बदलून शंकर व्ह्यायचा आणि तांडव सुरू!!!!! नाहीतर लेक विचारायचा, “Mumma who is Kumbhakarn???????”

माझं ना एक स्वप्न आहे की दिवसभर उनाडणाऱ्या माझ्या मुलांनी स्वत:हुन अगदी आठ वाजता नाही पण दहा वाजता तरी स्वत:हुन झोपावे किंवा मला तरी मुलं झोपली नाहीत तरीही स्वत:ला झोप लागावी……………………………….

या दोहोंपैकी एक होत नाही तोवर ’रात्र वैऱ्याचीच आहे!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

जागते रहो!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!निगाह रख्खो!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

!!पसायदान!!

हे आहे ईशानने म्हटलेले पसायदान….काल दिवसभर त्याच्या मित्राने आणि त्याने प्रचंड मस्ती केली आणि संध्याकाळी पडलेल्या पावसात मनसोक्त भिजले!!!!!! रात्री केलेल्या गाण्याच्या कार्यक्रमात खरं तर तो अतिशय दमलेला होता पण त्याने निवडले पसायदान…..

हा त्याचाच व्हिडिओ…..

ज्ञानेश्वरांचे पसायदान :

आता विश्वात्मकें देवें । येणे वाग्यज्ञें तोषावें ।
तोषोनिं मज ज्ञावे । पसायदान हें ॥

जें खळांची व्यंकटी सांडो । तया सत्कर्मी- रती वाढो ।
भूतां परस्परे पडो । मैत्र जीवाचें ॥

दुरितांचे तिमिर जावो । विश्व स्वधर्म सूर्यें पाहो ।
जो जे वांच्छिल तो तें लाहो । प्राणिजात ॥

वर्षत सकळ मंगळी । ईश्वरनिष्ठांची मांदियाळी ।
अनवरत भूमंडळी । भेटतु भूतां ॥

चलां कल्पतरूंचे आरव । चेतना चिंतामणींचें गाव ।
बोलते जे अर्णव । पीयूषाचे ॥

चंद्र्मे जे अलांछ्न । मार्तंड जे तापहीन ।
ते सर्वांही सदा सज्जन । सोयरे होतु ॥

किंबहुना सर्व सुखी । पूर्ण होऊनि तिन्हीं लोकी ।
भजिजो आदिपुरुखी । अखंडित ॥

आणि ग्रंथोपजीविये । विशेषीं लोकीं इयें ।
दृष्टादृष्ट विजयें । होआवे जी ।

येथ म्हणे श्री विश्वेशराओ । हा होईल दान पसावो ।
येणें वरें ज्ञानदेवो । सुखिया जाला ॥

ये है फिल्मी चक्कर………….

काल एका मित्राशी वाद घालत होते…..त्या पठ्ठ्याने मला त्याची बाजू पटवणाऱ्या माहितीच्या अनेक लिंक्स पाठवल्या ज्या पाहून माझी खात्री पटली की हे महाराज खरं बोलताहेत आणि आपली बाजू चुकीची आहे. मग काय त्यांचे आभार मानणे क्रमप्राप्त होते…..

मी : ठीक आहे जनाब… ईन सब सबूतोंको देखते हुए हम मानते है की ये फोटो एक गफला है और आप सही हो!!!

तो: तमाम गवाहों और सबूतोंको मद्दे नजर रखते हुए ये अदालत ये फैसला करती है के यह फोटो एक hoax है । उस ई-मेल करनेवाले को ये अदालत कैदे-ए-बामुशक्कत की सजा सुनाती है और मोहोतरमा तन्वी देवडे को बाईज्जत बरी करती है!!!!! Dhannnnnnnnnnnnnnn…..(हथौडा!!!!!!!)

मी : Thank You मिलॉर्ड……कोर्टाबाहेर नवरा उभा डोळ्यात पाणी वगैरे……….सच्चाई की हमेशा जीत होती है……. (तुझ्या हातोड्याच्या आवाजासारखाच बॅकग्राउंड म्युज्यिक वगैरे………….)

तो: कोर्टाबाहेर नवरा उभा डोळ्यात पाणी वगैरे….कडेवर ईशान आणि गौरी……. तू पट्ट्यापट्ट्याच्या साडीत……..बाहेर पळत येउन त्यांच्या गळयात पडणार………मग तुमचा वकील पण चष्मा काढून डोळे पुसत पुसत येणार…….तुमच्या पाठीवर थोपटून नजेरेनेच काहिबाही बोलून निघून जाणार……………(वकिलाच्या भुमिकेत विक्रम गोखले कसा वाटेल…….)

मी : मग मी सच्चाईवर भाषण देउ का???????? की ’चलो घर तुम्हारा ईंतजार कर रहा है॥॥॥’ या नवऱ्याच्या वाक्याबरोबर आम्ही सगळे हातात हात घालून पाठमोरे चालायला लागलेले……मग पाठीमागे ’THE END’ किंवा ’THIS IS THE BEGINNING” ची पाटी……………. (वकील म्हणून विक्रम गोखलेच हवा!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!)

तो: भाषण नको……लोक आधिच वेडे झालेत सिनेमा ईथवर पाहून……’THIS IS THE BEGINNING’ पण नको….लोक घाबरायचे सिनेमा पुन्हा सुरू होतो की काय????? ’समाप्त’ च बरंय!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

आहे की नाही फिल्मी………….. आम्हा दोघांची मेलामेली संपली पण चेहेऱ्यावर किती तर वेळ हसू होते…….एक सामायिक धागा आहे सगळ्यांचा…हिंदी चित्रपट आणि त्यातली गाणी आणि संवाद. बरेचसे भावनांचे व्यक्तीकरण जसे गाण्यांतून होते तसेच ते या चित्रपटांच्या संवादातूनही होत असते. आमचे घर तर बरेचसे ’ओम शांती ओम’ टाईप फिल्मी आहे…….. याचा प्रत्यय मुलांच्या वागण्यातूनही दिसतो…… मागे एकदा मुलाची शाळेची बस यायला उशीर झाला, एकदाची ती बस आली…….चिरंजीव आले मी नकळत बोलले, “बेटा मी घाबरले होते रे!!!! किती उशीर झाला!!!!!!!!!!” कार्टं जवळ आलं आणि म्हणालं, “मेरी फिल्मी माँ!!!!!!!!!!!!” तेव्हा विचार आला अरेच्चा, चिरंजीवांनी हेही गूण घेतलेत तर आईबापाचे!!!! माझी लेकही अधुनमधून हम भी कुछ कम नही हे दाखवून देते….. डायलॉग्स जरा नव्या सिनेमातले असतात पण त्यांचा वापर मात्र चपखल असतो!!!!!!!!!!!!!!

मला वाटतं माझं हे खुळ बळावलं आम्ही कॉलेजमधे असताना…..माझ्या दोन्ही मैत्रीणीही माझ्या सारख्याच होत्या…..लेक्चर्स संपले की दुपारी प्रॅक्टिकल्स असायचे मधल्या वेळात होस्टेलला न जाता आम्ही वर्गातच बसायचो….मग माझी काश्मिरी मैत्रीण ओढणीचा पट्टा करून तो हातात घ्यायची आणि मग हा वर्गातल्या शोलेतला गब्बर जे काही आम्हाला हसवायचा की वेळ सहज जायचा!!!!!!!!!!!!!!! तसाही डायलॉगबाजी मधे शोलेचा नंबर वर येतो…………..’कितने आदमी थे!!!!!!!’, ’अरे ओ सांबा…’ ,’अब…गोली खाss!!!!!’ वगैरे गब्बरचे डायलॉग्स असो की बसंतीचे ते पाठ नाहीत अशी व्यक्ती विरळा!!!!!! आम्ही तिघी मैत्रीणी तर बरेचदा असे सुरूवातीपासून शेवटपर्यंत सगळे काही म्हणत असू…..समोर स्टेजवर आमचा गब्बर वेगवेगळ्या रुपात आपली कला सादर करत असायचा!!! कधी ती ’भाग धन्नो…बसंती की ईज्जत बिज्जत असायचं….तर कधी यूँ की, ज्यादा बकबक करनेकी आदत तो मुझे है नही असायचं!!!!!!!!!!!!!!!

नंतर भर वर्गात कुठलेतरी सर काहितरी भयाण अभ्यास घेत असायचे आणि ईकडे आमच्या गब्बरला ’जाने भी दो यारों’ चे डॊहाळे लागायचे……………. मग कधी बोलत बोलत तर अर्धेमुर्धे डायलॉग्स लिहीत आम्ही त्यातली पात्र जगायचो……….त्यातला ’डिमेलो’ रुपी सतिश शहा म्हणजे तर हद्द आहे!!!!! नासिरूद्दीन शहा, ओम पुरी निव्वळ अप्रतीम…….संपुर्ण सिनेमाच आमचा फेव्हरेट होता पण शेवटचा महाभारताचा सीन म्हणजे कहर!!!!!!!!!!!!!!!! २/३ वेळा आम्हाला शिक्षा झालेली आहे त्या सीनपायी!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! पण कुठलासा मास्तर स्टेजवर फळ्यासमोर आला आणि या बयेने ’अरे डिमेलो स्टेजपे…’ ची ललकारी दिली की समजायचो आम्ही आता आपली सुटका नाही……बरं तिला चूप म्हणता म्हणता आम्ही नकळत तिला सामिल व्हायचो….हळूहळू पुढच्या मागच्या बेंचांवरची प्रजा यायची आणि खसखस पिकायची………………..

किती आले किती गेले तरिही ’शांत गदाधारी भीम….’ ,’ओये धृतराष्ट्र के पुत्तर…….’ मधून मधून ओरडणारा धृतराष्ट्र , “कोई मुझे बताएगा ये सब क्या हो रहा है????????????????” आणि त्यावेळी वर्गात काहिही समजत नसणारे आम्ही यांच्या अवस्थेत भयंकर साम्य होते!!!!!!!!!!!!!!!! त्या महाभारतात मधेच सुरू झालेले मुगल-ए-आझम……तोड नाही त्या विनोदाला!!!!!!!!!!!!!!!!! त्यातले डायलॉग तेव्हाच नाही तर त्यानंतरही किती वेळा स्वत:ही वापरले आणि ईतरांनाही वापरताना ऐकले!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

असाच आणखी एक अत्याचार होता ’अंदाज अपना अपना’……………..यातही आमिर, परेश रावल या वल्लींनी जो काही धुमाकुळ घातला होता, ते पुन्हा होणे नाही!!!!!!!!!!!! यातली डायलॉगबाजी माझ्या महान मैत्रीणीने पहिल्या बाकड्यावर बसून केली होती……. तास होता मुलगीर नावाच्या मास्तरचा, या सरांना शिकवता कणभर यायचे नाही पण डोळे गोलगोल फिरवण्याची सवय होती……………….त्यांच्या नाकाखाली बसलेल्या या बयेनी जेव्हा ’मेरा नाम है गोगो…आँखे निकालके गोटियाँ खेलता हूँ…………….” चा  नारा केला होता तेव्हा न हसता चेहरा स्थिर ठेवण्यासाठी आम्हाला प्रचंड कष्ट झाले होते!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! सलमान आमिरचा, “दो दोस्त एक प्याले में चाय पियेंगे” असो की बसमधल्या सीनमधला “ये टोपी आपने कहाँसे खरीदी?” असो….. की बापुडवाण्या वडिलांनी आमिरला म्हटलेला, “बेटा तू जब जब खुश हुआ है……तब तब मै रोया हू!!!” या डायलॉग्सनी जी काही साथ दिलीये , क्या कहेना!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! परेश रावलचे ’गेम कर दुँगा…’…….विजु खोटेचा ’गलती से मिश्टेक हो गया………….’….तर शक्ती कपुरचा ’आया हूँ कुछ कुछ ना कुछ लेकेही जाऊंगा………….’ असो आठवले तरी आजही आवडतात……………………यातलीही शेवटची मारामारी असलीच तुफान!!!!!!!!!!!!!!!

खरं तर माझा हा अत्यंत आवडता विषय आहे…पोस्ट काही लवकर संपेलसे दिसत नाही पण तरीही आवरते आता…………………

तरिही आनंद मधले ’बाबू मोशाय’ वगैरे राहीलेतच, किंवा करन अर्जून नावाच्या टुकार सिनेमातला जड जिभेने राखीने केलेला ’मेरे करन अर्जून आएंगे…’चा आक्रोश…………..मैने प्यार किया तला ’दोस्ती मे नो सॉरी नो थँक्य़ु……………”….नव्यांपैकी ’जब वी मेट’ मधले करिनाचे डायलॉग्स……किती किती राहिलय…असो…..सुज्ञास अधिक सांगणे न लगे…….

ता.क. माझ्या पहिल्या जॉबमधे बॉसने ओरडले म्हणून मी उदास बसले असताना माझा एक मित्र येउन म्हणाला…’बडे बडे कंपनियों मै ऐसी छोटी छोटी बाते होती रेहती है!!!!!!!!!!!!!!!!!”………तोच मित्र आता माझा नवरा आहे…….कारण तो भेटल्यावर आणि त्याची फिल्लमबाजी पाहिल्यावर मी त्याला विचारले होते…’YOU TOO!!!!!!!!!!!!!!!!!!’ ओळखा बरं आता हा डायलॉग कश्यातला…थोडक्यात कोण कोणास म्हणाले!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

नावात ’क’Tय आहे????

 

“सतिश बेटा अर्चना के बारे मै तुम्हारा क्या खयाल है?”…..माँ

“अर्चना एक अच्छी लडकी है माँ…”…….बेटा

“उसके रिश्ते के बारे मै क्या खयाल है तुम्हारा…”माँ

“माँ, अर्चनासे जिसकी भी शादी होगी वो हमेशा सुखी रहेगा….”…बेटा

आता याच संवादाच्या खिचडीमधे ग्लासभर पाणी ओतून तेच ते दहा वेळा एकमेकांशी बोलायचे पण त्या हुशार माँ ने लेकाला किंचितशीही कल्पना द्यायची नाही की बाळा हे मी तुझ्याच रिश्त्याबद्दल बोलतेय…..बरं मोठ्या हुद्द्यावर वगैरे असणाऱ्या या शुंभ मुलाने देखील आपल्या ईतक्या महा चिकित्सक आईला ,”लेकिन माँ तुम किसके बारे मै बात कर रही हो?????” असे विचारायचे नाही कारण त्यांना तशी सक्त ताकिद दिली गेलेली आहे. नाहीतर ’गलतफहेमी’ ला स्कोप कसा रहाणार, मग ’रिश्तोमे दरार’ वगैरे घडवणे किती अवघड होइल नाही का????

हे सगळे मी बोलतेय ’पवित्र रिश्ता’ नावाच्या झी वरच्या नव्या मालिकेबद्दल……..सुरूवातीला मी या सिरियलची पहिले जवळपास साडे पंधरा भाग एक लॉयल प्रेक्षक होते……सविता प्रभूणे, उषा नाडकर्णी ई. मराठी मंडळी……अधून मधून पेरलेली मराठी वाक्य…….ठीक वाटले प्रकरण. तसेही मी कुठलीही सिरियल पुर्ण पहात नाही…..आठवड्यातूनच काय पण पंधरवाड्यातून एखादा भाग पाहिला तरी ’लिंक’ असते…….

मगर गडबड तो आगे थी……या घरातली ’एकता’ या ना त्या निमित्ताने आणि जराश्या ओळखीच्या कारणाने भंग होत होती. काही दिवसानंतर या सिरियलचा फ्लो वळणावळणाने एका चिरपरिचित वाटेकडे जाताना दिसले ज्याच्या शेवटाला मोठ्ठा टिळा लावलेल्या एकतामातेचे मंदिर येते!!!!!! मग हाथ कंगन को आरसी क्यूँ ???? म्हणत मी श्रेयनामावली तपासली……आणि not to my surprise तिथे या बयेचे आणि तिच्या जन्मदातीचे नाव दिसले!!!!!!!!! ये तो धोका है बॉस……..मराठीत शुद्ध फसवणूक म्हणतात ह्याला……..ही बया आता ’क’ला सोडचिठ्ठी देउन ’प’ च्या आश्रयाला गेलीये आणि ’ब’ शी देखील रिलेशन है!!!!!!

म्हणजे आम्ही चुन चून के ’के—K’ वाल्या सिरियल्स टाळायच्या…….तर या बाईने तर ’K’ लाच काटले आहे आता. मग मनात आले हा रिश्ता पवित्र बिवित्र कुछ नही है, ये एक नंबरचा ’क’च्चा रिश्ता असणार आहे…… यात गैरसमजाचे, अफवांचे, गुळगूळीत संवादाचे, अतिशय हुशार खलनायिकांचा घोळ, मिळमिळीत पुरूषांचे उदंड पीक येणार…….आणि जेव्हा यातल्या अर्चनाच्या लहान बहिणीचे तिच्या बॉसबरोबरचे प्रेमप्रकरण होणे आणि ह्या बॉसचे आधिच लग्न झालेले असणे म्हणजे पुढच्या अनेक मुर्खपणांची सुरूवात…….मुळात वेगवेगळ्या राज्यातली घरं दाखवायची आणि तेच ते गुऱ्हाळ लावायचे यातून या बाईला बहूतेक हे सिद्ध करायचे आहे की भारतभर सगळ्या राज्यात हाच गोंधळ चालतो.

मग एक दिवस या मालिकेच्या ’क’च्या नावांची कल्पना केली ती नावे होती….’क्यूँ’की हर रिश्ता कभी पवित्र था!!!!, कसौटी पवित्रता की!!!! , ’कहानी’ पवित्र रिश्ते की आणि मग अनेक वर्षानंतर आपल्या म्हातारपणी केव्हातरी कोर्टाच्या ऑर्डर्स येणार की बंद करा हा प्रकार…..मराठी कुटूंब आपला पहिला वीक पॉईंट…..उषा नाडकर्णी खलनायिका म्हणजे झणझणीत मिसळ…..बाकिची मंडळी म्हणजे कांदा शेव ई.ई. आणि शेजारी ’तरी’ ऐवजी एकतारूपी आळूचं फदफदं……अहाहा क्या बोगस कॉंबिनेशन…… हा बेत मला पटत नाही….. तेव्हा कॅन्सल……..

खरं तर या बयेलाही मागे टाकणाऱ्या ’अवघाची संसार’ सारख्या सिरियल्स आपल्या मराठी चॅनेल्स वरही आहेत की…….मागे ती एक ’अधूरी कहाणी’ अशीच होती. सद्ध्या मी झी मराठी पहाण्याच्या फंदात पडत नाहीये….भयंकर कंटाळा आलाय तेच ते पहाण्याचा. ’अनुबंध’ चा विषय वेगळा वाटूनही मी त्याच्या फंदात पडले नाहीये…… मला कल्पना आहे मी म्हणजे कोणी महान नाहीये आणि मला एकूणातच ईडीयट बॉक्सविषयी आपुलकी आहे पण तरिही मी माझ्या आयूष्याचा रोजचा अर्धा तास काही आता या लोकांना देणार नाहीये……’राजा शिवछत्रपती’ पाहिले आणि ईतर सावळ्या गोंधळाकडे पहाण्याची ईच्छाच नाहीये…….

’अगले जनम मोहे बिटिया ही किजो’ सारख्या अभिनयसमृद्ध मालिका आठवड्यातूण एकदोन वेळा, थोडा वेळ म्हणजे मोजून दहा मिनिटं बातम्या त्यात दिवसभराचा सार कळतो……सब टि.व्ही. वरचे लापतागंज सारखे कार्यक्रम, आणि टाळताच येत नाही म्हणून मुलांबरोबर कार्टून नेटवर्क आणि पोगो असा मी माझा डाएट प्लॅन आखला आणि माझ्या हातात वेळच वेळ आहे आता…..आणि शांत डोके…….

तेव्हा सद्ध्या मी जरा डाएट करायचा प्लॅन केलाय…….माझे हे डायटींग आहे टि.व्ही. पहाण्याचे !!!!! कधीतरी असे अचानक वाटायला लागते की आपण आपल्या आयूष्याचा फार वेळ असा टि.व्ही. पहाण्यात वाया घालवतोय…..हे सिरियल्स वाले आपल्याला फसवतात, आपल्या आयुष्यातल्या मौलिक वेळेचा नासाडा करतात वगैरे वगैरे…..मग मला जनरल विरक्ती येते एक ८-१५ दिवस…..आणि मग ’नेमेची ’ येणारा कामाचा कंटाळा एखाद दिवस पुन्हा येतो आणि मी फतकल मारून बराच वेळ बधिर कानांनी आणि शुन्य नजरेने पुनश्च टि.व्ही. समोर ठाण मांडून बसते…………….

यावेळेस काय माहित नाही मगर फिलहाल ये अपना प्लॅन है ये पक्का!!! जय एकता माता…….